Öfkeli Mesajlar

Seni öyle bir görmezden gelirim ki, sen bile varlığından şüphe edersin.

Öfke şeytandandır, şeytan da ateşten yaratılmıştır, ateş ise su ile söndürülmektedir; öyleyse öfkelenince hemen kalkıp abdest alın.

Dertler senin, çile senin, mutluluk benim olsun. Çünkü sen mutlu olmayı hak etmiyorsun!

‘Fi’ tarihinde hayal ettiklerim ‘miş’ tarihinde kaldı. Yani kısacası! Hayaller size ömür.

Bir zamanlar sahibi olduğun kalbime şimdilerde gelsen misafir etmem!

Sıkıntı yok ben yalnız da yürürüm ama sen ayak altın da dolaşma yeter!

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

Hakkımı değil de duygularımı helal etmeyeceğim insanlar var benim!

Keşke bazı insanlara da eski televizyonlar gibi tepesine yumruğu koyduğun zaman düzelse!

Seve seve bitiremediklerimizi; söve söve uğurladık içimizden!

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

Sevgilisinden ayrıldıktan sonra başka biriyle çıkan kişi, az bekleseydin de motorun soğusaydı!

Ben seninle ömrümü paylaşmayı düşünürken; sen, seninle bir simidi paylaşamayanlara hayatını verdin.

Her şey zamanla geçer diyen birinin ağzını burnunu kırın ve ‘zamanla geçer’ deyin.

Gözyaşlarımı kendim sildikten sonra, ‘Yanındayım’ diyenin canı cehenneme!

Eskiden kılına zarar gelse üzüleceğim insanların şimdi umurumda olmaması biraz tuhaf.

En iyi beddua favorim: Hayatın boyunca çiftlerin yanında gezen, istenmeyen mal ol inşallah!

Öfken geçici olabilir ama etrafına verdiğin zarar mutlaka kalıcı olacaktır.

Ben en öfkeli anımda bile kalbin kırılmasın diye söyleyeceklerimi yutardım.

Kıvırmak, kalçada şık duran bir eylemdir, ruhunuza taşımayın.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bir konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Bir cümle etmeyecek insanlara satır satır sözler yazdık. Şimdi karalama vakti!

Senide koydum diğer utanç duyduğum şeylerin yanına.

Öfke rüzgâr gibidir. Bir süre sonra diner ama birçok dal kırılmıştır bile.

Bir zamanlar canımı verebileceğim insana, şimdi selam bile vermiyorum!

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz.

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin!

Sinirlendiğinizde nasıl hemen sakinleşebiliyorsunuz? Ben bırak gemileri limanı yakmadan, rahatlayamıyorum. Yansın alayı öyle rahatlarım.

Öfke, kendini kaybederek kaybedebileceğin bir şey değildir.

Verdiği umudu geri alan, aldığı ahı da güle güle kullansın.

Hayır, ben kinci biri değilim. Sadece, canımı acıtan insanların hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam etmelerine dayanamıyorum!

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

Ben ona diyorum ki; gel seni çok mutlu edeceğim o da tutturmuş diyor ki; yok illa başkasıyla üzüleceğim. İyi o zaman git üzüntüden geber.

Kırgınlık biriktirdiğinde öfke duygusu çok yakındır. Birikmiş kırgınlıklar bekledikçe yerli yersiz kişilere öfke olarak boşalır.

Aslında deli dolu biriyimdir, ama şimdi deliliğimden eser yok, sadece dolu’yum!

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın!

Duygularımı öldürürken bana hiç kimse merhamet etmedi. Ödeşme günü geldiğinde benden de hiç kimse merhamet beklemesin!

Egonuzun götürdüğü yere gidin ve mümkünse dönmeyin!

Son duam; Rabbim ahlarımı kader diye yazsın alnına!

Sizin yanınızda başkasını düşüneni siz de düşünmeyin, bu aptallıktır.

Şimdi ne sana kızıyorum ne kendime. Çünkü artık ne gülüşüme sebepsin ne de derdime!

Olur da avazın çıktığı kadar bağırmak istersen, bağırma! Sesinin kısılmasından başka, bir işe yaramıyor.

Önce kendilerinden soğutturlar, sonra neden soğuk davranıyorsun derler Güler misin, ağlar mı? Ben döverim!

Sana artık anlam yüklemiyorum, sen bana dair hiçbir şeyi hak etmiyorsun.