Efkarlı Yalnızlık Sözleri

Yalnızsan eğer dermansız dizin şu fani dünyada kaybolur izin gözyaşı dinmeyen o kimsesizin sığınacak evi yurdu yalnızlık.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Kaderim sensizlikse kaderim yalnızlıksa kaderim unutulmaksa kaderim kalleşçe vurulmaksa ben kaderimin arkasındayım.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım, yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Belki de adam gibi sevenlerin aldığı bir ödüldür yalnızlık!

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Hep korkarız yalnızlıktan ama bil ki yalnızsan yalancı arkadaşların ikiyüzlü dostların ve çekip gidecek bir sevgilin olmaz.

Üzülmek, ağlamak insani duygular. Ağlayın, yapamıyorsanız da ağlar gibi yapın da o katılaşmış kalp biraz yumuşasın.

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Ne zaman mutlu olmaya kalksam, otur diyor yalnızlığım, otur!

Alışamadım sensizliğe alışamadım senin çekip gitmelerine ve maalesef alışamadım gülmeye özür dilerim hayat yine yalnızım.

Dilin söylediği kötü söz aklın yalnızlığı mıdır? Gözlerin akmadığı bir hüzün, yanakların yalnızlığı mıdır?

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Gönlüm deniz değil ki, efkarım sahile vursun.

Ölümden sonrası varken, senden sonrası neden olmasın sevgili.

İçimde yangın yanar, hava soğuk beden donar, hain şeytan halime güler yetiş şahı merdanım yetiş.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.

Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur ama aslında neyin hayalini kurarsan kur yalnızlık her hayalin sonudur.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Senin yüzünden ağlarken bile, sana sığınacak kadar çaresizdim ben.

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Gitsem ayrılık, kalsam yalnızlık!

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Aynı şehirde ben varım, sen varsın ama biz yokuz ne acı!

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Ey yalnızlık, yine geldin buldun beni.

Yaşamak buysa yaşıyoruz hepimiz bir gün yalnız kalacağız bu yüzden yalnız kalana kadar seninle yaşamak istiyorum aşkım.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Seni değil, bizi geri istiyorum.

Bazen sevdiğine doyamazsın. Sadece sana senin gözlerine baksın istersin.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Gecenin üç arkadaşı vardır; yalnızlık, sessizlik ve hafiften çalan müzik.

Yalnız olmak zayıf olmak demek değildir, hak ettiğiniz kişiyi bekleyecek kadar güçlüsünüz demektir.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.

Bugün biraz efkârlıyım, nedenini bilmiyorum. Öyle dalıyorum boş boş. Bir tek seni düşünüyorum.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

Yakılan sigarayı değil de yıkılan umutları görsen intihar edersin.

Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

Yalnızlık sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek senden giderken yollarda ömrümü bitirmektir.

Yalnızlığım kız kulesi gibiydi, koca bir şehrin ortasında tek başına.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Yalnızlığım kendime güzelim senin aşkınla hitap düşmüş bedenim, geleceğe umutsuz bakıyor gülüm.