Paul Auster Sözleri

Hiçbir zaman garantisi olmayan bir mutluluk için, Hayatınızda kalıcı olan şeyleri yok etmeyin. Çünkü tek üzülen siz olursunuz.

Hayat öyle oyunlar oynuyor ki, nereye tutunsam düşüyorum. Tam da palyaçonun dediği gibi, ağlayamadığımdan gülüyorum.

Hayatı gözyaşlarınla ödüllendireceğine, gülüşünle cezalandır.

Asıl yalnızlık; yalnız hissetmenize sebep olan kişilerle yaşamak zorunda kalmanızdır.

Gerçek daima hayal edebildiğimizin çok daha ilerisindedir.

Bir defa aldatan kişiyi affedersen, seni yine kullanır; çünkü ihanet bir ruh hali değil, karakterin dökülüş biçimidir.

Bir adamın yüreğini dünyaya açmasını yalnızca karanlık sağlayabilir; olan biten hakkında düşünmeye başladığımda her yanımı saransa yalnızca karanlık.

Ben insanın diğer yüzünü görünce, ilkini hatırlamam!

Biz papatya yoluyoruz seviyor mu sevmiyor mu diye. Hayatta bizi yoluyor aslında dayanacak mı dayanamayacak mı diye.

Basit erkek, bütün bayanlara güzelsin demeyi tercih eder, bu bir gerçektir. Hiçbir kadın da buna inanmaz, bu da bir gerçektir.

Hayallerinin peşinden koş, bir gün mutlaka yorulacaklardır.

Dünyadaki gerçek yerim kendimin ötesinde bir yer oluvermişti ve bu yer benim içimde olsa bile, yeri tam tamına belirlenemezdi.

Aslında çok konuşan kadın yoktur. Karşıdaki hiçbir şey anlamadığı için açıklama yapmak zorunda kalan kadın vardır.

Bu dünya beş para bile etmez, unutma. Kendini dünyalar kadar değerli sananlar ise kendi fiyatını belirliyor aslında.

Kent de böyle işte. Herhangi bir sorunun yanıtını biliyorum, diye düşündüğün anda, artık sorunun bir anlamının kalmadığını fark edersin.

Bil ki düşmek değildir insanları üzen… Elinden tutar gibi yapıp aslında itenlerdir insanı hayata küstüren.

Ayrıntıları sorma bana. Anlattıklarım yeter. Yeter de artar bile. Senin ne düşündüğünü bilmiyorum, ama gerçek sorun acımasızlık değil asla. Burada en kolay parçalanan şey insanın yüreğidir.

Bazen tüm bağları koparıp gitme cesaretini buluyorum kendimde. İşte o an, keşke nereye gideceğimi bilsem! Giderim herhalde.

Bir bakıyorsun, hayatta yapmam, dediğin şeyin başrolündesin.

Güzel, çirkin, şişman, zengin, fakir. Dünyadaki tüm kadınların tek bir ortak derdi vardır: Giyecek hiçbir şeyimiz yok.

Bir kadının ne dediğine değil ne demek istediğine kulak ver. Çünkü onlar, kimse kırılmasın diye bazı şeyleri söylemezler.

Bazılarının ilişkisi var ama sevdiği yok. Bazılarının sevdiği var ama ilişkisi yok.

Bir güzellik yap kendine. Sadece sahip olduklarını düşün, mutlu ol onlarla. Sahip olmadıkların üzülsün seninle olamadıklarına.

Birisini unutmak zorundaysanız, bunu sindire sindire yapın. Çünkü aklın zamansız öldürdükleri, yürekte amansız dirilir.

Aslında sorulmalı senin için ölürüm deyin sevgiliye. Sen benim için ölürsen ben kimin için yaşayacağım diye.

Aramayacaksın kimseyi, olması gerekenler zaten yanında. Ve yanında olmayıp gidenler ne aklında olmalı ne umurunda.

Bir kadının canı yandığında, bir erkeğin başı belaya girmek üzeredir.

Bir insanı neden sevdiğiniz sorusuna cevap bulamıyorsanız, onu gerçekten seviyorsunuzdur.

Neden mutsuzsun? Dedi. Mutsuz değil, beceriksizim dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sanmayı beceremiyorum. Hepsi bu.

Makyajın amacı, güzelliği göstermektir; ama çok makyajın amacı, yüzünü gizlemektir.

Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum; nasıl olsa onlar zamanı gelince kendilerini tanıtıyorlar.

Çok gereksiz şeyleri çok düşünüyorum. Sanırım o yüzden sürekli aklımdasın.

Kadın, doğası gereği zayıftır; ama acıya en çok o dayanır. Kadının direncini kıran tek şey; hayal ettiği erkeğin boş çıkmasıdır.

Kaçtığın şey içinde saklıysa eğer, gittiğin yere onu da götürürsün.

Sen onun hayatında bir seçenek isen, onun senin hayatında bir öncelik olmasına müsaade etme!

Ben 4 kişiyim: 1 ben, 2 içimdeki, 3 aynadaki, 4 kalbimdeki. Ben’i geç, içimdeki zaten deli, kır aynadakini. Ya kalbimdeki?