Romantik Yazılar

Mutlu anlarda herkes birlikte olur. Mühim olan mutsuzluğu da paylaşabilmek…

Dediler ki eskiden böyle değildin içine kapandın… Dedim ki: içindekiyle yetinen bu kalp artık sizi ne yapsın.

O kadar yoruldum ki artık hiçbir şeye şaşırmıyorum. Ve umurumda değil hiç kimse ne halim varsa görmekle meşgulüm.

Sana şiir yazmak ne haddime. Varlığın şiir zaten…

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın…

Çek bakışlarını gözlerimden aşk bu şeytan doldurur.

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam sana…

Bir gün bir rüzgâr eserse oralara. Benim sana olan sevgimi fısıldarsa kulağına unutma! Sende bana bir tutam sevgi yolla.

Senin suçun yok hayat ben buraya zaten elveda demeye geldim…

Yağmalandı kalbim ömrüm her şeyim. Kurşuna dizdiler anılarımı yenik düştüm bu savaşta neyleyim bir mezar nasılsa işte öyleyim…

Kıskançlık falan değil ki bu. Benim olanı başkasıyla paylaşamam. O kadar.

Sen bir matematik eşitsizliğinde bilinmeyensin. Anlaşıldı yalnız bırakarak çözeceğim seni.

Okyanusta ölmez de insan gider bir kaşık sevdada boğulur…

Besmelesiz başladım diye mi doyamıyorum seni sevmeye?

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş. Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi.

Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın. Belki bin tane aşktan geçmiş olayım ve hiçbiri gözümde olmasın.

Öyle bir çık ki karşıma her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni.

Gönül han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz günahtır!

Yaprak döken gençliğimin satir aralarında altı kırmızıyla çizilmiş ve tırnak içine alınmış suskunluğumun baş harflerisin.

Bazıları konuşmaz gözlerine 5 saniye bakar ömründen 5 yıl gider.

Kaçmak istedikçe sana yakalanıyorum. Söndürmek istedikçe sana yanıyorum. Yenildim işte! Yine de seviyorum…

Bir silahım olsaydı bir silahım. Yoksulluğu şakağından Kaybetmeyi kalbinden ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum.

Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı. Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim.

Adam gibi sevmelerin yasaklandığı bir yerde ne kadar seversen o kadar acı çekersin. Sonra mı? Çektiğin acıyla kalırsın işte.

Ve sen hiçbir zaman sol anahtarı yaptıracak bir çilingir bulamazsın. Bana kalırsa sen ömrünün sonuna kadar o şarkının kapısında kalacaksın!

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş ama sen gitme ben cahil kalayım.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler ağzına dolar insanın. Sussan acıtır konuşsan kanatır.

Dün bir şarkı çıktı radyoda yarısına ben eşlik ettim yarısına gözlerim. Söylemek çok acıtıyor ama ben seni çok özledim.

Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme kırk yılın hatırına sende kalayım!

Mevsimin suçu yok. Yokluğun soğuk.

Gecenin karanlığındasın güneşin ışığında suyun damlasında selin coşkusunda kimi yanımdasın kimi rüyamda ama hep aklımdasın sakin unutma.

Sana kavuşmak değil niyetim merak etme! Yolda bir dilenci görsem para bile vermiyorum Allah sevdiğine kavuştursun der diye.

Öyle ucuz değil gül koklamak. Gül tutan ele diken batmalı Bir aşka gönül veren o aşkın kapısında yatmalı.

Aynı şehirde sen varsın ben varım biz yokuz. Ne acı dimi…

Yağmur başlayınca gelse de ıslansak diyeceği biri olmalı insanın…

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim…

Olsun be aldırma. Yaradan yardır sanma ki zalimin ettiği kârdır mazlumun ahi indirir sahi. Her şeyin bir vakti vardır!

Bu da benim yeteneğim. Olmasan da severim seni hatta ayrılırım senden haberin olmaz.

Şarkılara neden parça dendiğini biliyor musun? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik yanını tamamlıyor.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leylanın yüzünü görenler bilir Mecnunun kalbine batan dikeni!

Saçlarından ödünç ver. Dört bahar geçti. Çiçek kokusu öpmedim. Çok oldu mutluluktan vazgeçeli. Gülüşünden ver ömrümden al.

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm…

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

Beni hep yanlış anladın sen. Sana geleceğim ol demiştim. Gel ecelim ol değil…

İlham perisi kaçmış şair gibiyim… Kalemim söz değil yüreğim sensizlik yazıyor…

Yakınlık uzaklıktan daha sıkıntılıdır. Çünkü her yakınlıkta kaybetme korkusu uzaklıkta ise kavuşma ümidi vardır.