Sevgiliye Damar Sözler

Parkta salıncak sırası bekleyen çocuk gibi bekledim seni. Biraz heyecan, birazda salıncağı başkası kapacak korkusu işte.

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Burnumuzdan akanı, kolumuza silecek kadar cesur çocuklardık. Ne ara gözümüzden akanı köşe bucak saklar olduk?

Merak etme gülüşlerimi alacak kadar pahalı değil senin şerefin.

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Arkamdan demişler ki o duygusuz, Duygusuz olduğum için mi gözlerim kaç zamandır uykusuz.

Yaşamak uğruna ölmek bu olsa gerek, sevmek uğruna acı çekmek bu olsa gerek. Hayat uğruna savaşmak bu olsa gerek, peki ya senin uğruna üzülmek niye?

Görünürde bir kusurumuz olmasa da birader… Kalbimizin damarları arkasında müebbet yemiş hayaller.

Beni yokluğunla savaştırma! Kaybederim.

Seni seviyorum. Yüreğime aktıkça damarıma kan olan, yokluğuyla intihar varlığıyla can olan.

Bazen sadece onun sende bıraktığı izleri özlersin. Her şarkıda ayrı bir hatıra saklıdır sanki istesen de silemezsin.

Ne kadar unuttum desem de onu görünce her şey yalan oluyormuş.

Beni kaybetti ama sihirbaz falan değildi şerefsizdi!

Tenine dokunabilmek mi? Hâşâ! Gözüm göz menziline girsin yeter. Hadi düş düşlerime; tutmayana aşk olsun.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Balkona çık ve bir sigara daha yak. Acıdan gebersen de gerçekleşmeyecek olan hayallerin şerefine.

Bilseydim dünyanın keşkelerden kurulduğunu küçükken ne olmak istiyorsun diye sorduklarında mutlu olmak istiyorum derdim!

Sana ihtiyacım var dediğiniz kişi; eğer “neden” diyorsa gelmez, “ne zaman” diyorsa gönülsüz gelir, “nerdesin” diyorsa mutlaka gelir.

Seni içimde yaşatmak için kimleri öldürdüm bir bilsen.

Bazen sen bile “vay be!” dersin kendine; tek Damar Sözler satırlık adamları nasıl roman yapmışım gönlüme.

Bana nerelisin diyorlar. Seni gösterip oralıyım diyorum. Sana nerelisin diyorlar; oralı bile olmuyorsun.

Beni hep yanlış anladın zaten; geleceğim ol demiştim, gel ecelim ol, değil.

Gidebilirsin ya da beni unutabilirsin ama ben yokmuşum gibi yaparsan eğer, hiç olmamışsın gibi davranırım! Kıvranırsın.

Gözlerine baktıkça ağlasa da gözlerim, ağlamak için de olsa gözlerini özledim.

Dünya’nın en büyük yüküdür; Aklı sende olmayanı, ısrarla yüreğinde taşımak.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Dünyada “her erkeğe 3 bayan düşüyor” derler ya. Doğru olanda bu… Bir erkek kalbine 3 bayan sığdırmalı. Annesi, karısı ve kızı.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin, dağıttın ve gittin.

Seni hatırlatan her şeyde, katledilmiş mutluluklarım var. Her gülüşüm kanla karışık yağmurlu şimdi.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

Şurama batan diyor şair, şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Sende haklısın be güzelim, ben kabuslarla büyüdüm, hayal kurmak ne haddime.

Zehir olsa içerim ellerinden, yalan olsa çeker giderim nefretimden, ellerinle al sevgini pas tutmuş şu kalbimden.

Bir kere girdimi aşk virüsü kanser gibi sarar, tüm bedeni ne öldürür nede güldürür, ruh bedende olduğu sürece süründürür.

Her gün gecikiyorsun. Dün ölmüş olabilirdim.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Kör kütük sarhoş olup, her şeyi çift gördüğüm de bile sen bir taneydin.

Hassas yürekler taşıyoruz. Camdan, çatlayan, buğulanan, kırılan… Candan dost aramamız da bu yüzden, camdan anlayan.

Öyle içten ki yüreğimin en derinindeki yerin; Çıkarı yok, çıkası yok, çıkarasım yok. Can Yücel

Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken.

Kan bağı neye yarar, can bağı olmadıktan sonra. Can bağıyla bağlı öyle dostlarım var ki; kan bağlarımı hiç aratmıyorlar bana.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Kumar gibisin; kazansam haram, kaybetsem başkasınınsın!

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Süslü aşk kelimeleri yok bizde de bakışımız yeter yürekten sevene.