Bağcılar Semt Sözleri

Öyle bir gittin ki, Azer Baba misali; yıkıldı düzenim çarkım, kalmadı ölüden farkım.

Kuyumu kazdığın kürek benimse eğer, sapına dikkat et g…ne girmesin.

Cam gibi olacaksın bu hayatta; kıranı keseceksin!

Farkımı fark etmedin ya artık fark etsen de fark etmez.

Bir gün yalnız kalırsan, bunu tekrar et. Gidecek bir yerim vardı, orayı da yıktım.

Hapmış, otmuş, suymuş, buymuş. Hepsi hikâye. Gözlerine baktığım o anki kafayı yaşatamadı hiç bir madde.

Semtimizden geçilmez, suyumuzdan içilmez, biz Güngören çocuğuyuz, bize şekil kesilmez.

Arkamızdan konuşup beste yapacağına, yüzüme konuş da düet yapalım.

Mahşere kalmış bir alacağımız yok, kalan razı gidenler Allah’a emanet.

Semt olmuş tiryaki, göz göze geliriz illaki.

Yerime koyduklarının, sana koyması dileğiyle!

Başkalarına müsait olan; beni meşgul etmesin!

Senin kafanı kaldırıma sürter çıkan kıvılcımla sigaramı yakarım lan insan ol iki dakika!

Suskunluğumuz asaletten falan değil, sadece hiç biriniz değmezsiniz.

Acele işe şeytan karışır derler ama sen çabuk gel ben şeytanla kapışırım.

Gerek yok hayat güzel olmana, biz hep güzel kafayla baktık sana.

Bağcılar merkez kafasına göre herkes.

3 kızla aynı anda çıkan zibidiler de var. Tek Kız için içkiye maddeye düşen delikanlı da.

Ben hayatım boyunca hep kendi canımı yaktım, belki de bu yüzden kaybettim!

Adaleti olmayan bir hayatın, yavşaklıklarında kayboldu gençliğimiz.

Anamızın duasıyla hayatımızı, paramızın yettiği kadarda kafamızı yaşıyoruz.

Hızlısından hastasına, alayından kralına, amirinden memuruna, hızlıysan yakala, Azrail’sen kovala.

Popüler olmaya çalıştığınız kadar, karakterli olmaya çalışsaydınız; sadece durumlarınız değil, insanlığınızda beğenilirdi.

Geceler ateş püskürüyormuş, ne fark eder. Biz ne cehennemler gördük birader.

Mademki hatırı yok bunca senenin, namı namert olsun geri dönenin.

Ne kemik uğruna köpek olduk, nede çıkar uğruna çakal. Biz hayatımız boyunca hep dik durduk!

Ağlamak sadece ama sadece çocukken sonucu değiştirir.

Umutsuz olsa da buraya yazılan her satır, gerektiğinde kahpesine de yazılır çatır çatır.

Benimle sorunu olan varsa ağlayarak günlüğüne yazabilir.

Seni değil de ben kendimi çok özledim be güzelim. Sen gittikten sonra kendimi semtimin ıssız ve karanlık sokaklarında kaybettim.

Yokluğunu yazmak cenaze arabasını süslemek gibidir.

Bizim popüler gibi canonla resmimiz yok ama mobeseler bizi iyi tanır.

Sizin o tipsiz dediğiniz çocuklar var ya; onlar kendilerine bakmıyor, ailesine bakıyor!

Kahve gibi kahpeler vardır yaptıkları kırk yılda unutulmaz.

Kış bahane aslında, sahte insanlar soğutuyor bu hayatı!

Hayatı dümen olanın; rotasına tecavüz ederim.

Özledim ama belli edemem çünkü “öyle olması gerek” gibi tuhaf bir cümle var içimde.