Koyan Sözler

Bir ahmağın sizi öpmesine izin verebilirsiniz, ancak bir öpücük yüzünden ahmağa dönüşüyorsanız durum çok vahim demektir.

Şarap gibi kadın olsan kaç yazar, yanındaki adam turşu olduktan sonra!

Eğer bir beynin olsaydı, tehlikeli olabilirdin.

Ben cümlelerime bir kez nokta koyarım. O nokta sana kaç kez koyar bilemem!

Canım ben seni ciddiye alıp nefret bile etmiyorum sen niye bu kadar takıldın bana!

Sahtekâr insanlar, sahte cümleler kurar, sahte sahte gülümser ve sahte birliktelikler kurar.

Aramızda mesafe yok basamak var canım. İki ego ineceksin beş kalite çıkacaksın!

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Simetri hastalığım var benim, yamuk insanlara tahammül edemiyorum!

İnsanlara saygım sonsuz ama sabrım sınırlı!

Kimsenin önünde hazır olda durmadım, bundan sonra da rahat durmam!

Sadece insanlar değil, matematik de bize yalan söyledi. Değer verdiğimiz on kişiyi topladık, bir adam bile etmedi!

Benim kusurlarım çok değerli galiba; millet kendi kusurlarından çok benim kusurlarımla ilgileniyor.

Aklımdakileri taşımak için kamyon tutacağım.

Gideceksen git! İnan beddua bile etmem sana. Bilemem çünkü isabet eder mi ikiyüzlü suratına?

Bazıları o kadar hızlı laf taşıyor ki bütün kargo şirketleri bir araya gelse hızlarına yetişemez!

Navigasyona karaktersiz yazsam senin adresin çıkar hala konuşuyorsun!

Popüler olmaya çalıştığınız kadar karakterli olmaya çalışsaydınız sadece durumlarınız değil insanlığınız da beğenilirdi!

Neyini olduğun gibi kabul edeyim, olmamışsın ki!

Başkalarını kirleterek kendini temizleyemezsin.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı, zor zamanda yalnız bırakanı.

Paşalar gibi geldiğin karşılandığın yüreğimden, soytarı gibi gitmeyi de elbet öğrenirsin.

Geç kalınmış bir sevgi, idamdan sonraki affa benzer.

Kendi eksikliklerine bakmadan başkalarında mucizeler arama.

Gidişim değil güzelim, gülüşüm koyacak!

Önce gülüşüm koyar, sonra da tekmem. Anlatabildim mi?

Gelmeni beklemedim, gitmeni beklemediğim gibi.

Allah düşmanımın bile karakterlisini nasip etsin. Kahpesi hiç çekilmiyor.

Bazıları insan olmayı beceremiyor, zorlamamak gerek, çünkü malzeme yetersiz!

Aklımı almaya aklın yetmez. Uğraşmaya sabrın yetmez. Ben kendimden bu kadar eminken alayı gelsin hiç fark etmez!

Kırık testi su tutmaz, gevşek dost sır tutmaz.

Otopsi raporunda fesatlığından öldü yazacak insanlar tanıyorum!

Benim gözümün kaldırma kuvveti yoktur. Düştün mü o an bitersin!

Ara sıra kullan o beynini. Yan etkisi yokmuş.

Karakterin kadar konuşta biraz kafa dinleyelim!

Vazgeçtim diyorum, beş dakika sürmüyor.

Ben ortaya yazar paylaşırım, alan alsın hatta bir alana bir tane de bedava olsun!

Virgüller yorar insanı, nokta koymak gerek!

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

İçimdeki çocuk ne ne zaman düşse ‘acımadı ki’ diyecek kadar hayatı çok seviyor, sen çelme takmışsın çok mu?

Sahip olamadığım bir şey varsa, yeterince istemediğim içindir.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa; yolu açık olsun!

Bir adam ayrıldığı kızın arkasından ‘zaten hiç sevmedim’ diyorsa; Cümlenin başındaki adam kelimesi için özür dilerim.

Kendi çapımda yazarım ben, ucunun değdiği yerler beni ilgilendirmez!

Doğru bildiğim şeyleri yaparak, kaybettiğim kim varsa, yolu açık olsun!