Laf Sokmalı Kapak Sözler

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Eskiden altını çizdiklerimin, şimdi üstünü çiziyorum.

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

İlla köpek olacağım diyorsanız; sadakati öğrenin, havlamayı değil!

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Hayatım bir reklam olsa, sen araya giren reklam olurdun.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

Karakterin otursun, söz ben ayağa kalkacağım.

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.