Minare İle İlgili Sözler

Minare ne kadar uzun olursa olsun, hoca bildiğini okur. Atasözü

Minareyi yaptırmayan yerden bitmiş sanır. Atasözü

Ezanla birlikte camide olunuz cahiller sizden ileride bulunmasın. Hacı Bayram Veli

Minareden düşenin parçası bulunur, bulunur da gönülden düşenin parçası bulunmaz! Mevlâna

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare, her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? Necip Fazıl Kısakürek

Seni görüyorum yine İstanbul. Gözlerimle kucaklar gibi uzaktan. Minare minare, ev ev, yol, meydan. Ziya Osman Saba

Şu minareler de yükselmese göğe, Müslüman bir ülkede yaşadığımızı hepten unutacağız.

Minareler, eğri dünyanın en doğrularıdır. Hasan Gül

Cami minarelerinden ve televizyon vericilerinden halka yönelen mesajlar birbirine zıt olursa ne elde edebiliriz ki? Aliya İzzetbegoviç

Minareler süngü, kubbeler miğfer, Camiler kışlamız, müminler asker, bu ilahi ordu dinimi bekler, Allahu Ekber, Allahu Ekber! Eşref Ziya

Siz dost yardımı ile köyümde dikildi yedi minare. Tabak tabak verilen öşür ile köyümde dikildi yedi minare Yakup Köse

Minare de doğru, ama içi eğri. Atasözü

Biz, kısık sesleriz. Minareleri sen ezansız bırakma Allah’ım! Arif Nihat Asya

Minareyi çalan kılıfını hazırlar. Atasözü

Bilirim ki, kâh minare başında, kâh kuyu dibinde konuşuyorum. Neyleyeyim, zuhurat öyle. Said Nursi

Sen benim minare boyunda çam gövdeme, yumuşak beyaz bir kurt gibi girdin, kemirdin! Ben barsaklarında solucan Makdonaldı besleyen İngiliz annesi gibi taşıyorum. Nazım Hikmet

Minareler, gökyüzüne en çok yakışan yapılardır kuşkusuz.

Göğe selam veriyor minareler, Kafirin kalbine korku salıyor. Durdukça İstanbul’da kutlu mabet, cihana yeni Fatihler geliyor. Hacı Veli Soylu

Uyu yavrum, tepesinde çan yatan minareler midir seni ağlatan?

Allah affetsin, ben namaz kılmıyorum ama şu minare var ya şu minare, orada hep dursun. Diyorsan, önce minareni yıkarlar senin, sonra yeryüzündeki bir minarenin gölgesine sığınmak için yüzlerce yıllık yaşanmışlığın kokusu sinmiş toprağından ederler seni. Yusuf Armağan

Deniz yok, yıldızlar uzaklaşıyor. Ben yine yalnız kalıyorum. İstanbul, minareler kaybolmuş. Sen yoksun. Atilla İlhan