Terketme Sözleri

Giden sevgilinin değil, güzel zamanların arkasından bakılır.

Kalbimden öpmüştün ya hani, kalbimde taşıdığım dudak izinle gidiyorum. Kapanıyor içimdeki sen devri.

Önce aramaktan, sonra ağlamaktan, ondan sonra hatırlamaktan en son da nefret etmekten vazgeçersin!

Bir gidişi asla tek başına yapamaz bir insan; biri iter, biri gider.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme derken.

O kadar tüketici bir toplumuz ki; en çokta değmeyecek insanlara nefes tüketiyoruz.

Dünyanın en uzun gecesi 21 Aralık değil, beni terk ettiğin gecedir.

Sonra o seni unutur, sense yaşamayı.

Bazen ‘hoşça kal’ demen gereken zamanlar vardır. Acıtmasına rağmen denemeyi öğrenmelisin.

Umut verip, güven aşılayıp da yarı yolda bıraktığın insanın, gönül sadakasını her iki dünyada da veremezsin…

Yolumu çizdim artık sensiz gidiyorum terk edilmişlerin dünyasına, hüzün keder hepsi bende, sen anlamazsın seveni gülüp geçersin eskisi gibi.

Ne kadar çok olduysan, o kadar yoktun. Şimdi lütfen, eğer bir gün bir yerde aklına gelirsem, beni tam orada unut!

Seni sen olduğun için sevdi kalbim. Seni onun olduğun için bitirmek istediği gibi.

Öyle bir giderim ki senden, kavimler göçü falan hikâye kalır!

Hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmediğini ben ilk senden öğrendim sevdiğim.

Gitmek isteyenin kolundan sıkıca tut, sonra aniden bırak. Bak bakalım nasıl hızlanarak gidiyor.

Gidene niye üzüleyim ki, her gecenin ardından güneş yeniden doğuyor.

Hiçbir şey yolunda gitmezken, sen nasıl gittin?

Kusura bakma sevgili, sana olan duygularım yok artık!

Sen benim için bir şey yapma, ben kendim için seni unuttum zaten!

Son kez öptüm seni, son kez çektim nefesini içime.

DEFOL GİT! Büyük yazdım, seneye de okursun!

Gitmek isteyenin önünde diz çökülmez; unutma cenaze namazında secde yoktur.

Gitmeden önce iyi düşün sevgili; çünkü döndüğünde bulduğunla, giderken bıraktığın asla aynı olmayacak.

Terk ediliyorsunuzdur ve yapabileceğiniz tek şey; hiçbir şeydir.

Giderken ‘Görüşürüz’ Demişti; Gör dedim, üşürüz.

Sebepsiz yere terk ettiyse seni, ya alacağını almıştır, ya da almak istediğini alamamıştır.

Tam zamanında sevdim, beklenmedik anda gittin!

Unutmak yok alışmak var diyorlar, emin ol alışacağım!

Terk etmek ne kadar kolay, sen kolay olanı seçtin. Önce benden sonra senden ve aşkımızdan vazgeçtin.

Gidiyorsam eğer, yanında var olmamın bir şeye değmediğini anladığım içindir!

Ben yaşarım yaşanmış duygularımla, ortasından bölünmüş uykularımla. Sen beni düşünme, toparlanırım güle güle git sen saygılarımla!

Terk etmek kolaysa senin için, el sallamak zor değil benim için.

Nasıl sevildiğini gördün, şimdi de nasıl unutulduğunu izle.

Bende gidecek yürek vardı gittim. Sende unutacak cesaret var mı? Onu da zaman gösterecek!

Her şeyi boş verdim. Boş verdiklerimin arasına hoş geldin!

Çıkmaz bir sokağa bırakıp, ‘yolun açık olsun’ dedi ve gitti.

Yorma kendini; bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Sevme beni sevdalardan vurgunlar yedim. Bana çok gördüğün aşk’ı sen ellere verdin. Terk edilişim ilk değil alışır gönlüm.

Lades bitti cici kız. Artık aklımda değilsin!

Ve artık sen bana yalancı, ben sana yabancı.

Canını sıkanın hayatından bir yıldız gibi kayacaksın ki; arkandan sadece dilek tutabilsin.

Gölgem bile beni terk etmişken, çok görmedim senin de gidişini.

Sana karşı öfke duymuyorum, kırgın değilim. Çünkü sen zaten yokmuşsun. Asıl kızılacak kişi benim. Küçücük bir toz tanesini bir mücevher sanmışım.

Senin yokluğunu fark etmem bile ama ben yoksam, oyun biter!

Destur demeden girdiğin kalbimden, eyvallah demeden çıkmanı da yadırgamam ki.

Git yalanların içinde kaybol terk ettin ya beni beter ol umarım beni terk ettiğin gibi senden terk edilirsin.

Gururumun ve onurumun bana verdiği yetkiye dayanarak; Benim için ‘O’ bitmiştir!

Temiz kalmış ne bulunur bir çöplükte. Aşk da kirlenir elbet insanla birlikte.

Artık yaşanmak için değil, ayrılmak için yaşanır oldu aşk. Terk etmeler yetmezmiş gibi birde emir verilir; Kendine iyi bak!

Herkesin başını alıp gidesi vardır ama aklındakileri sığdıracak valiz bulamaz.

Ben oluruna bırakıyorum artık, sen olmasan da olur.

O canın olur ve canını alıp gider. Buna da aşkın kanunu der.

Anladım ki ben sende bir rüzgârdım estim geçtim; ama unutma, Sende bende bir rüyaydın uyandım ve bittin.

Bende böyle arkadaş, bir gidenin bir de ölünün arkasından konuşulmaz!

Şimdi sokaklara söylerim sana söylediğim şarkılarımı şimdi ağlarım mutluluktan değil terk edilmekten ağlarım.

Gitmeleri sana bırakıyorum. Ne de olsa en iyi bildiğin iş gitmek!

Doğru yerde yanlış kişi olmadık ama yine de sevilmedik. Anladım ki; yanlış yerde, doğru kişi olduğumuz için terk edildik.

Artık sana yazılacak bir cümlem bile kalmadı. Ben başkası için yazarım, ama sen kendin için okursun.

Senin de duyman gerekenleri, sana söylemek içimden gelmiyor artık. Seni affetmiyorum, konuşmuyorum ve merak edersen bil; seni artık sevmiyorum, elveda!

Keşke hiç başlamasaydı desem, o muhteşem günlere ayıp edeceğim. İyi ki yaşandı desem, bu vedaya nasıl bir kılıf giydireceğim?

Terk eden mutlaka terk ettiğine döner bakar; orada bir yıkıntı görürse çeker gider, ama sapasağlam bir bina görürse, tekrar dönmek ister.

Gitmeden önce düşün; çünkü döndüğünde bulduğunla, giderken bıraktığın asla aynı kalmayacak.

Artık beni sevdiğine dair delil bulamıyorum ve seni delil yetersizliğinden dolayı serbest bırakıyorum!

Oyun bitti! Sevildiğini gördün, şimdi unutulduğunu izle!