Cenap Şahabettin Sözleri

Dini yaşatan bilhassa ölümdür. Ölüme çare yok ise din de ölmez.

“Ancak cücelerdir ki küçüldüklerini hissetmezler.” Onurlu ve gururlu insanlar, küçük düşmemek ve küçülmemek için, her adımlarını dikkatli atmalıdırlar.

Kalp söze başlayınca akıl sağır olur.

Vicdan yalan söylemez ama sık sık yanılır ve yanıltır.

Yer yaşlandıkça dertleri artıyor, insan gibi.

İnsanlığa karşı yapılan haksızlıklara ses çıkarmayanlar, bu haksızlık nedeniyle cebini ve midesini dolduranlardır.

Gerçeklik güneşini örten tek bulut menfaattir.

İnsanlar yalanla avutanı, gerçekle korkutana tercih ediyorlar.

Elinden geleni yapmadığın müddetçe şikâyette haksızsın.

Fikir bazen mantığın dilemediğini söyler; fakat kalp mantığa daima kendi istediğini söyletir.

Yoksul, çaresiz ve imkânsız olduğu; zengin ise karnı tok, sırlı pek olduğu için gerek duymadığından, her ikisi de, iyi ve güzel duygular ortaya koyamazlar.

Hürriyet sahasında kadınlar öyle geniş adımlar atıyorlar ki bu gidişle sakal ve bıyık miskinlik simgesi olacak.

Doğruyu söylemek değil anlatmak güç imiş.

Hiçbir hükümet ya da devlet, halkını başıboş bırakmaz. An­cak, kendine güvenen ve akıllı yönetimler, bunu fazla hissettirmezler.

Biz bir adamı biraz alkışlamazsak unuturuz. Hafızamız avuçlarımızdadır.

Şüphe yolu inkâra açılır. Yarabbi iman ne büyük kuvvet istiyor.

Dinsiz vardır ki isyanının nedenleri bir mabet teşkil eder.

Her şeye gülmek deliliktir. Hiç gülmemekse akılsızlıktır.

Çok sakladığımız yemek ekşimek suretiyle bizden intikam alır.

Hakikati güneşe benzetirler; doğrudur: gözlerimizi yaralar korkusu ile çoğuna bakmayız.

“İyi giyin ama dikkat et ki kostümün senden üstün olmasın.” Her insanın kendi yaşam koşullarına uygun bir giyim tarzı olmalıdır.

Söylenmemiş fikir yoktur, diyorlar. Bu söz doğru ise bile bundan sonra bütün insanlar susacak değil.

İpeği yapan böcek değil de, giyen kadın gururlanır.

Aşkın en tatlı parçaları başındaki ümit ve sonundaki hatıradır.

Ne bütün varını yiyip ölmüş vardır, ne her fikrini söyleyip susmuş.

Aşk yolunun garip yokuşları ve inişleri vardır. Çıkarken baş döner, inerken gönül bulanır.

Akarsu ne güzel hayat dersidir; Küçük engellerin üzerine köpürür de, büyüklerin yanından geçerken sus pus olur.

“Yüksek fikirlere hizmetkâr olmayan, hakkı ile âmir olamaz” Başkalarını yönetenler, iyi ve doğru fikirlerin sahibi ve uygulayıcısı değillerse, yanlış yönetirler.

Eski zamanın sağlam Müslümanları ”Başımız şeriata bağlı” diyenlerdi. Şimdi sağlam kanunlarda ”Başımız gelişmeye bağlı” diyenlerdir.

Dinlemeyi bilmek konuşma sanatının yarısıdır. Ama kadınlar söz konusu olunca konuşmanın tamamı dinlememek oluyor.

Bilmem hangi hükümdara: “ahali sefalet içinde yiyecekleri yok” demişler. ”Sefaletlerini yesinler” cevabını vermiş. Bu cümle saltanatı ne kadar zarif tarif eder.

Bir kitap ilmi var birde hayat ilmi, olgun insan herhâlde ikisine de vakıf olan oluyor.

Güzel fikir doğru olmasa bile hoşa gider.

Vesaire sözünü pek severim zihnimin ayıbını örttüğü için.

İyilik kuvvetin eserlerinden biridir. Hiçbir zayıf devamlı iyi olamaz.

İnananlar kadar inanmayanlarda bir şeye hizmet ederler. Asıl düşman kayıtsızlardır.

Karga ne kadar adını değiştirse de, sesinden tanınır.

Halkı yönetme hususunda gençlik yaş değil baş meselesidir.

İnsanın şansının kendisine yardımcı olması için insanın kendisinin de biraz çaba göstermesi gerekmektedir.

Çenesi düşmedikçe ihtiyarlar az söylerler. Zira hayat onlara sözün faydasızlığını öğretmiştir.

Meşe gölgesinde filizlenen yosunların çoğu kendilerini meşe fidanı sanırlar.

Yoksulluğun olduğu yerde; namus, şeref, onur, erdem fazla barınamaz. Yokluk, mertliği bozar.

“Elinden geleni yapmadığın müddetçe umduğunu bulamadığından şikâyette haksızsın.” Her ne iş olursa olsun, insan elinden geleni yapacak; sonra neticesini bekleyecektir.

Hiçbir gün yoktur ki her şiddette ışığa dayansın Her göz hoşuna gitmeyen ışığın sönmesini diler.

Bazı adamlar başkasının hürriyetine engel olmadıkça kendilerini hür hissetmezler.

Herkesi aydınlatmak isteyen öğretmeler mum gibi erimeye razı olmalıdırlar.

“Güzel fikir ihtiyarlamaz.” İhtiyarlamadığı için, ölmez de. Örneğin bir Mevlâna, bir Yunus dünya durdukça insanlar tarafından hatırlanmayacaklar mı?

Günde bin doğru fikir göğsümüze çarpar da birine olsun yüreğimizi açtığımız nadirdir.

İnsana en güzel sıfatı ‘fani’ diyen vermiştir.