Efkarlı Mesajlar

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.