Komik Öğrenci Sözleri

Matematik 2.yazılımdan 80 alsam hoca sözlüme 100 verse insanlar el ele tutuşsa hayat bayram olsa.

Hocaya senin değerini sordum dünyalara bedel dedi, Dünya’nın değerini sordum beş para etmez dedi.

Sevmek buysa üstü kalsın diyeceğim ama öğrenciyim param yok.

Okul yıllarında dünyanın en yürek burkan diyaloğu; +Olum hoca gelmemiş galiba. -Gelmiş kanka sabah arabasını gördüm.

Kopya bir sanattır ama bizim öğretmen sanattan anlamıyor!

İlla hayattan bir ders çıkarılacaksa ilk matematiği çıkaralım bence.

İngilizceden 2 aldım acaba hoca 98 puanı nerden kırdı?

Test mi çözeyim. Yazılılara mı çalışayım. Yoksa ödevlerimi mi yapayım derken kendimi facebook’da buluyorum.

Ders çalışırken müzik dinleyemiyorum, çünkü ders dikkatimi dağıtıyor.

Test çözüyordum ilk soruyu yaptım cevap doğru çıktı, kitabı kapattım. Net oranı %100 sonuçta, her şeyi zirvede bırakmak lazım.

—Sınıfta bazı kendini bilmezler var + Onlar kim hocam? — Onlar kendini biliyor.

Üzüm üzüme baka baka kararır, öğrenci karneye baka baka morarır.

-Kanka ders çalışmak beni çok bozdu, az önce nerdeyse dolma kalemini dolma sanıp yiyordum. +O da bir şey mi oğlum, ben geçen gün kurşun kalemle birini vurmaya çalıştım.

Sigara paketinin üstüne bizim sınıfın resmi konulup üstüne sigara içerseniz çocuklarınız böyle olur denirse tüm Türkiye sigarayı bırakır yemin ediyorum.

Kopya düzenine göre oturan öğrencilerin; yerlerinin değiştirilmesi sonrası bakışması, en hüzünlü ayrılık sahnesinde bile yok.

Para verip dershaneye gidiyoruz ama hoca gelmeyip ders boş geçtiğinde seviniyoruz. Zengin miyiz geri zekâlı mı anlamadım lan.

Akşam çalışırım – neyse sabah erken kalkıp çalışırım – neyse serviste çalışırım – neyse ilk ders çalışırım – neyse kopya çekerim.

2. dönem çok ders çalışacaktım, devamsızlık yapmayacaktım 1. sınavlardan yüksek not alıp 2. sınavlarda rahat olacaktım. Ne hayallerdi be.

Neden mi ders çalışmıyorum? Çünkü bana bir şeyleri zorla öğretmeye çalışan bu dayatmacı sisteme karşı. Şaka şaka hacı ben sıkılıyorum ya ondan.

1 işçi bir binayı 37300 saniyede yapıyorsa, 37300 işçi 1 binayı 1 saniyede nah yapar. Nerde kaldı orantı? Matematik bitmiştir benim için.

“Baba bende suç yok valla. Notlarımın yükseklik korkusu var.” dedim, sonra nasıl geldim buraya anlamadım. Burası neresi ki?

Sabah uyandığımda alarmın çalmasına daha 2 saatin olduğunu gördüm, sevinçten uyuyamadım.

Lisede takdir, teşekkür alana 20 gün ekstradan tatil hakkı tanısalar bu ülkenin başarı oranları tavan yapardı.

Keşke her sabah alarm çaldığında polisler kapıyı kırıp, “yat yat yat” diye bağırsa da geri yatsak. Sabahçı olmak zor zanaat…

Okul beni bozar, yaşasın cumartesi pazar.

Konuyu 2. Kez anlatan hocaya “Hee şimdi anladım” diyip anlamayan öğrenci gibiyim.

Bir insan okuldan nefret ettiği halde nasıl Üniversite hayali kurar ki. İşte biz Türkler…

Sınavda kopya vermemek için Nazi kampında evladına sarılır gibi sınav kâğıdına sarılan mal arkadaşım, seni de unutmadım.

+Nerede kalmıştık? —Göçlerde hocam. +Emin misin Eyüp? —Yalan söyleyen Göçveren olsun.

–Yeter bee baba! Ders çalışmıcam artık nette takılıcam. +Ne dedin sen? –Test kitaplarımı diyorum nereye koydunuz.

Sevgili matematik lütfen artık büyü ve kendi problemlerini kendin çöz, problemlerini senin yerine çözmekten bıktım artık!

Pazar gününden cuma gününe geçebileceğimiz bir tünel kazıyorum köşeyi dönmem an meselesi.

Bana kopya verenin 40 yıl kölesi olurum.

Bu yazılıda kopya çeksek de mi sıfır alsak kopya çekmesek de mi sıfır alsak.

Her yiğidin bir yoğurt yiyişi, her öğrencinin bir kopya çekişi vardır.

Anneme bugün okula gitmeyeceğim dedim, ütü yaptık, bulaşık yıkadık şimdide dest-i izdivaç izleyip fasulye kırıyoruz, not: pişmanım!

+ Kanka saçım nasıl olmuş? – Mala dönmüşsün asdfg. + O zaman başka tarafa döneyim.

Dün annemin yanına gittim oturdum. Ne oldu bilgisayarın mı bozuldu dedi. İyi kadın ya halden anlıyo.

Benim aşkın için verdiğim savaş tarih derslerindeki savaşlarla kıyaslanamaz aşkım.

İlkokulda nöbetçi öğrenci diye bir şey vardı. Bunlar işlerini çok ciddiye alırlardı, sanırsın Topkapı Sarayı’nın muhafızları.

Sınavdan çıktığımda: 95 arkadaşlarla konuştuğumuzda: 75 kontrol ettiğimde: 45 hoca söylediğinde: 25 arabada: 5 evde: 15.

Yazılı haftası demek; az samimi olduğunuz sınıf arkadaşınızdan bile ‘kardeşim merhaba’ lafını duymak demektir. Notlarımı isteyecek çakkaall ????

Bugün disipline benimle birlikte gelecek ateşli saatler yaşayacak arkadaşlar arıyorum.

Parasını verip dershaneye yazılıyorduk hoca gelmeyince de seviniyorduk. Zengin miydik, geri zekâlı mıydık? Anlamadım.

—Hocam kütüphanedeki romanların yanına müzik aleti koydum. +Neden? —Çünkü romanlar böyledirler çalgısız yaşayamaz ölürler.

Sınav notlarımın yükseklik korkusu var kesin.

Şu cuma akşamının güzelliğine bakar mısınız? Tavan bir ayrı bakıyor, duvarlar bir başka samimi, halının desenlerini daha anlatmadım bile.

E-okul fotoğrafını göster; seviyorum diyorsa senindir, sevmiyorum diyorsa da haklıdır. Şimdi yalana gerek yok.

Öğrenciyi altın sıraya oturtmuşlar ille de teneffüs demiş.

–Oğlum veli toplantısı varmış. Neden söylemedin? + Baba senin adın veli mi ya?

Derste hep aynı parmakları görüyorum diyen hocama; değişik olsun diye, orta parmağımı kaldırdım Dersten attı, mağdurum!

Hocam Ankara’nın bağları kovalent bağ mı yoksa iyonik bağ mı?

Öğretmen” indirin parmakları listeden kaldıracağım” dediğinde oluşan o gerilim trafoda yok.

Test çözerken içimdeki Ali Ağaoğlu ortaya çıkıyor. Bunu geç, bu zor, bunu işlemedik.

Sınavları düşünüyorum kitaplarım kapalı.

Sakla samanı gelir zamanı, Mayıs’ta okul kırmanın tam zamanı.

—Bana bakıp saatlerce durabilir misin? —Neden sen matematik testi misin?