Siyah Sözler

Güneş uyuyunca ve yerine gece uyanınca ay. Rüzgârlar oynatınca yaprakları onun sesi duyulur. Uzaklardan.

Başla hadi! Sar karanlığına beni al en derinine hadi! Sar bir kere sar bir kere.

Zaten incecik bir ip üstünde yürüyordum. Zaten çok yüksekti. Beni sen itmedin.

Ne yapmam gerek bilmiyorum. Bir susuyor bir özlüyorum. Sadece geçsin istiyorum. Bana ne oluyor? İnanın bende bilmiyorum.

Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş. Giderken terk ederken savur yüzüne yalnızlığının.

Hiç kimse hiçbir renk hiçbir koku hiçbir yer hiçbir şey hiçbir zaman seni geri getirmeyecek.

Hayatın en hüzünlü anı mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.

Sana bağlanınca düşmem sandım…

Simsiyahların içinden sana kar beyaz geldim. Şimdi beni biraz sever misin?

Sen sakın unutma beni. Unutursan solar gökkuşağının rengi.

Her yanım yarım yarım kalbim yine darmadağın.

Yeni bir yazı yazmayı istiyorum yeni bir hikâye. Ve tüm bunlar olurken bunlara bir renk bulmam gerekiyor. Ve ben yine siyah kalıyorum.

Ağlama gidenlerin ardından o giderse ben varım…

Biliyorum her gecenin umududur yıldızlar bir kalp sarılınca dağılır karanlıklar.

Kalbin senin yollar senin bensiz mi büyüyorsun?

Her yerde kar var kalbim senin bu gece.

Neden uzamaz neden tutamaz. Neden sarılmaz bana kolların.

Karanlıkta göremeyenler bizim aramızda yollarını kaybedecektir. Bu yüzden bizler kendi aydınlığımızla siyah olarak devam edelim.

Harflerden korkarsınız. Renklerden korkarsınız. Aşk’tan korkarsınız. İnanmaktan korkar inanmamaktan daha çok korkarsınız.

Her gece daha da eksiliyoruz daha da tükenip daha da ölüyoruz. Bunu özellikle karanlık çöktüğünde yapıyor yalnızlık.

Yalnızlık senden daha çok seviyor beni. Karanlık senden daha sıkı sarılıyor bana.

Siyahtan daha koyu bir renk olsun isterdim. Siyahlar yetmiyor artık.

Benim aşktan anladığım taşla camı kırmaya çalışmak değil camla taşı kırmaya çalışmak.

Sessizsin yağmur gibi. Korkuyorsun kırılmaktan.

Sussun diye beyaz onu kaybettim.

Gecenin en sevdiğim yanı kendi sessizliğini duyman en kötü yanı yine sabah olacak.

Yalnızlıkla büyüyorsun beni hâla öldürüyorsun.

Kim bilir şimdi sen nerelerde. Kiminle yıldızlar sayıyorsun. Ben ayın karanlık yüzünde güneşimi bekliyorum…

Belki aynı şarkının sesini açıyor aynı şarkıyı susuyoruzdur. Kim bilir.