Yaralayan Sözler

Yüreğimi yakıyor ihanetin sözleri, sende benim kadar yanacaksın hatırladıkça bu gözleri.

Bilirsin; noktayı koymak ne kadar zor olsa da; tamamlanmış cümleler, eksik kalmış cümlelere göre daha çok acı verir.

Duygularım darmadağın, kafam karışık, sen beni asla anlayamazsın.

Sustuğum kadar sevdalı, konuştuğum kadar yaralıyım aslında.

Gün gelir insanların yaptıklarına sabretmeyi değil, görmezden gelmeyi öğrenirsin.

Hayat oyun sahnesi dediler, herkese bir rol verdiler. En zoru bana düştü önce sev sonra unut dediler.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Ben bilirim ki tek yar, Yaradan’dır. Gerisi sadece yaralayandır.

Makamımız aşk, usulümüz edeptir bizim. Kapımıza değil, gönlümüze vuran buyursun. Şems-i Tebrizi

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Oysa defalarca sormuşlardı: Büyüyünce ne olacaksın? Diye. Mutlu, diyemedik. Çünkü çocuktuk, akıl edemedik. Nazım Hikmet

Aslında yalanların, az olanların da farkındaydım elbet, ama görmezden geldim, bilen bilir, acıtır insani gerçek.

Eğer beni istemiyorsan söylemen yeterli, çıkar giderim hayatından açık bırakmam kapımı, okumam bir daha aşk kitabını.

Kişi kim olduğunu bilmek isterse, kimleri sevdiğine baksın. Mevlâna

Hayatıma yeni insanlar almama gerek yok. Ben daha hayatımdakileri tanıyamadım.

Başkalarına söylemiş de olabilirsin güzel sözlerini. Benim duymak istediklerimi başkası duymuş olabilir, mahsuru yok! Ben hepsini üzerime aldım, çünkü yaram vardı, gocundum.

Biz seninle soğuk kara kışları ilkbahar sanmışız, aslında biz birbirimiz çok seviyoruz diye hep kandırmışız.

Bir yanımda çaresizlik diğer yanımda yorgunluğum var. Bir yanımda yalnızlığım, diğer yanımda geçmişe dargınlığım var.

Okyanusla gökyüzü gibiydik biz seninle. İkimiz de maviydik, birlikte gibiydik. Ama asla hiç birleşmedik.

Bir gözyaşı düşer toprağa, toprak anlar da insanı, insan anlamaz insanı!

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Yaralayan da, yarayı dağlayan da, iyileştirip kabuk bağlayan da Yaradan’dır. İmtihandasın ey insan; sükût et, sabret, şükret.

Sende hiç vicdan yok mu be hayat, hep benim üstüme üstüme geliyorsun?

Ben karanlığın sessiz köşesinde kaybolmuşum, sen ise sevginin değil paranın esiri olmuşsun. Sana paranla mutluluklar dilerim.

Bundan sonra bu kalp ne sever, ne de sevmesini bilmeyen birisi için gözyaşı döker.

Bana eksiklerimi sorma, “sen” derim tamamlayamazsın.

Ben senden çok yoruldum hayat, artık benim üstüme gelme, bana mutluluğun yollarını gösterme, sadece baş başa kalmak istiyorum dertlerimle.

Herkesin bir derdi var. Her derdin bir acısı. Acılarım katlanılmaz değil ama bir de tuz basanı var. Mevlâna

Dünde, bugünde, yarında? Yüreğin kadar yanındayım. Kendini yalnız hissettiğinde elini kalbine koy; ben hep ordayım!

Ey sevgili! Söyle bir sevgi değdi mi yüreğine, uzanıp bir el değdi mi eline, kimse baktı mı insanı yaralayan gamzelerine.

Nedense beni bu hayatta çok mutlu eden ve çok güldüren, aynı zamanda çok acı çektiren ve çok ağlatan kişi oldu.

Gün gelecek ben nerde yanlış yaptım iye düşüneceksin. Kafan karışmasın elini kalbine götür anlarsın.

İnsanı en çok üzen şey; ummadıkları kişiler adam olurken, adam sandıklarının insan bile olmamış olmasıdır. Adam Fawer

Yolun karşısında söylediklerini anlamayan birisi varsa, en iyi cevap susmaktır.

Vuslatı mahşer olan, kırık bir anonim türkü gibiyim. Ne yaralayan belli ne de sarmalayan.

Hislerim darmadağın anlayamazsın, bendeki bu yürek sende olsa taşıyamazsın.

Hayatın tüm çilesi sanki beni bulmuş, hayat benim nefesimi kesmiş, sevmek için geçirdiğim zamanın hepsi boşmuş.

Senin en çok gülüşünü sevdim diyen birinin en çok ağlatması ne garip.

Şifayı, bizi yaralayan neyse onda bulacağız. Paulo Coelho

Seni seviyorum diyebilmek değil ki marifet, önemli olan o kelimenin tüm sorumluluklarını alabilmek. Can Yücel

Bizi en çok; toz konduramadığımız, yere göğe sığdıramadığımız ve düşlerimizden ayırmadığımız sevdamız yaraladı.

Sözcükler tek başlarına insanı kırmaz. İnsanı yaralayan, sözcüklerin arkasına saklanan ikiyüzlülüktür. Susanna Tamaro

Nereye kaçarsan kaç, üç şey seninle gelir. “Gölgen, acın ve geçmişin”. Kaderin ise zaten seni orda beklemektedir.

Bu hayatta yarınlar güzel olacak, mutlu günler bizleri bekliyor diye kandırmayın. Ben gördüm yarınlarda aynı hiçbir şey değişmiyor.

Dün gece seni düşündüm gözlerim doldu, Aynaya baktım karşımda duran darmadağın olmuş, senin ihanetinle ölmüş.

İkinci bir şans her zaman iyi bir fikir olmayabilir. İlkinde yaralayan ikincide öldürebilir.