Yeni Sözler

Seni özlemenin tadı da bir başka ama sen yine de özletme.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Bir kız için bütün kızlardan vazgeçecek kadar delikanlı olun yeter.

Hayat acımasızdır. Bazılarını tanıdığımıza pişman eder, bazılarını da daha önce neden tanımadığımıza.

Çocukluğumu babam, gençliğimi sen aldın.

Hayatımın “hiçbir şey yapasım yok” dönemindeyim.

Eğer seni içimdeki o küçük kız çocuğuyla tanıştırmışsam, bil ki ölene kadar hep yüreğimdedir izin.

Duam belli, duyan belli, gerisi takdiri ilahi.

Ben artık hiçbir şey için çabalamayacağım. Çünkü ne kadar çok istersem, o kadar olmuyor. Ve yıpranan en çok ben oluyorum.

Ne zaman pişman olursun biliyor musun? Yarım bıraktığını, başkası tamamladığında.

Seviyorsan uğraşacaksın, konuşacaksın gurur kimseyi mutlu etmez.

Bir kez soğursun ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz.

Tüysüz itte bit olmaz, yavşaktan yiğit olmaz.

Dünyanın en korkunç hissi; bir insanın yüzüne bakıp, başka birini bu kadar sevemem diye düşünmek.

Sesini duyduğumda, içimde uçuşan bir şeyler var. Sesinde, mutluluk bahçeleri var. Dünyanın tüm kötülüklerini unutturacak bir şeyler.

Eğer karşınızdaki kişi sizi gerçekten seviyor olsaydı dayanamazdı konuşurdu; o yüzden zamanınızı beklemekle harcamayın. Gökyüzünü sevin.

Hiç umudum yoktu ama bir kere bile vazgeçeyim demedim.

Birine verdiğin değerin, gösterdiğin ilginin, karşılığını alamamak büyük bir yıkım. Kendi çabalarının kendine enkaz olması gibi.

Gelmemi isteseydin eğer, ben tüm çıkmazları bir kez daha ezberlemeye razıydım.

Çabalamadığını gördükçe vazgeçiyorum.

Ben değişmek istemedim. Değişmek zorunda kaldım. İçiniz yanmaktan kül olduğunda ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Çok delice sevmiştim, olmadı. Ama şundan eminim; bir daha asla bir gülüşe inanmayacağım.

Mükemmel bir hayatım olmayabilir ama her şey için Allah’a şükrediyorum.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Bir kuyudasın ve yardım bekliyorsun. Sonra biri geliyor, sana ip uzatıyor ama boynuna.

Biliyorsun o yolun sonunda kocaman bi duvar var daha fazla ilerleyemezsin ama devam ediyorsun, hep aynı şeye yeniliyorsun.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Mezarlıkta bile yetişir çiçek. Beni niye sevmedin?

Ben içimdeki tüm camı çerçeveyi indirdim, senin elin bile kanamadı.

İnandığım her şeyin yalan olduğunu gösterdin bana. Unutur muyum seni?

Her gece bir şeylerin yoluna gireceği umuduyla yatıp, her gün o umutlarımın kırıklarını bir yerlerden toplamaktan yoruldum.

Yaz bana yaz ki delirmeyeyim.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Allah onu senin karşına çıkardıysa, bunun bir sebebi olmalı.

Çok sabırlı olabilirim ama sabrım bittiğinde limanı yakarım, gemiyi değil.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin, benimle iyi kötü çok şey paylaştın. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Bazı insanlar için yaptığım fedakarlıkları geri almak istiyorum.

Keşke hiç başlamasaydı desem, o muhteşem günlere ayıp edeceğim. İyi ki yaşandı desem, bu vedaya nasıl bir kılıf giydireceğim? Bilmiyorum.

Bazı insanlar uzaktan bakınca kusursuz, tanımaya başlayınca lüzumsuz.

Ben umut edip hep ters köşe olmaktan çok yoruldum.

Belki denize ulaşır içimizdeki nehirler bir gün.

Şu sol tarafımı görüyor musun? Burası benim kalbim, seninse memleketin.

Bak ben böyle olacağını biliyordum ama yine de seni sevdim.

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana. Beni unut, bunu unutma.