Sokucu Sözler

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Einstein amca bak öyle atomu parçalamakla filan olmaz bu işler, sen gel de o’nun gidişinden sonra beni topla, toplayabilirsen.

Bizi gömmeye çalıştılar ama tohum olduğumuzu bilmiyorlardı.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Bazı insanlar hep kaptan olurla, söz konusu dümen çevirmek olunca.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Bu dünya senden önce de dönüyor, senden sonrada dönecek. Yani seninle bir şey değişmediği gibi, sessiz de bir şey değişmeyecek.

Uçan giden balonlara el sallayın. Nasıl olsa havaları sönünce geri inecekler!

Mutlu olmama bozulanlar varmış. Neden? Bana doğan güneş size batıyor mu?

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Adam olmak cinsiyet meselesi değil, şahsiyet meselesidir.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa yolu açık olsun!

Hayatınızdan çıkarttığınız bir kişi size “benim gibisini bulamazsın” derse eğer, ona şu üç kelimeyi söyleyin: Amaç bu zaten!

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!

Gözümde küçülmüş insanlarla, büyük hesaplarım olmaz.

Paşalar gibi gediğin karşılandığın yüreğimden, soytarı gibi gitmeyi de elbet öğrenirsin.

İnsanlara saygım sonsuz ama sabrım sınırlı.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza” satmasalar.

Gidişine illa bir isim konulacaksa mal kaybı diyelim!

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

İtle köpekle uğraşacak olsaydık veteriner olurduk.

Valla senin karakterin oturmamış, çömelmiş!

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Yüz verip adam ettiysem, sıfırla çarpar yok ederim.

Bizde adettir; gelene Roma’yı, gideni kınayı yakarız!

Aşk acısı taşımayan yürek ya deliye aittir ya ölüye.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Gerçekten seviyorsan hiçbir şeyi mazeret etmeyeceksin. Gerçekten seviyorsan eğer sonuna’ kadar değil, ‘sonsuza’ kadar seveceksin.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Seni kaybettiğime hiç üzülmüyorum! Neden mi? Hani derler ya cana geleceğine mala gelsin.

Sokak lambası gibi olma ey yar! Kime yandığın belli olsun.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Bazı insanlar söze gelince edebiyatın turşusunu bile kuruyorlar da icraata gelince turşunun içindeki hıyar kadar olamıyorlar.

Eskiden altını çizdiklerimin şimdi üstünü çiziyorum.

Ağlamamı beklediğiniz mendille halay çekmezsem şerefsizim.

Benim güldüğüm zamanlar çok oldu ve gülüşlerim bazılarına fazlasıyla koydu.